Education in North Karnataka — School Dropouts,…

ಹಿನ್ನೆಲೆ · Background & facts

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದರೆ ಎರಡು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಭಾಗಗಳ 14 ಜಿಲ್ಲೆಗಳು: ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ (ಹಿಂದಿನ ಮುಂಬೈ-ಕರ್ನಾಟಕ — ಬೆಳಗಾವಿ, ಧಾರವಾಡ, ವಿಜಯಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ) ಮತ್ತು ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ (ಹಿಂದಿನ ಹೈದರಾಬಾದ್-ಕರ್ನಾಟಕ — ಕಲಬುರಗಿ, ಬೀದರ್, ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬಳ್ಳಾರಿ, ವಿಜಯನಗರ). ಬಹುತೇಕ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲೂ ಈ ಪಟ್ಟಿ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಸರಾಸರಿಗಿಂತ ಕೆಳಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಹಾಗೂ ಬೆಂಗಳೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಕೆಳಗಿದೆ.North Karnataka means the 14 districts of two historic regions: Kittur-Karnataka (ex-Bombay-Karnataka — Belagavi, Dharwad, Vijayapura, Bagalkot, Gadag, Haveri, Uttara Kannada) and Kalyana-Karnataka (ex-Hyderabad-Karnataka — Kalaburagi, Bidar, Yadgir, Raichur, Koppal, Ballari, Vijayanagara). On almost every education measure this belt sits below the Karnataka state average and far below the coastal and Bengaluru districts.
ಸಾಕ್ಷರತೆ: 2011ರ ಜನಗಣತಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಯಾವುದೇ ಜಿಲ್ಲೆಗಿಂತಲೂ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣ ಯಾದಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಶೇ.51.83 ಇತ್ತು, ರಾಯಚೂರು ಶೇ.59.56ರೊಂದಿಗೆ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿತ್ತು — ಸುಮಾರು ಶೇ.75.6ರ ರಾಜ್ಯ ಸರಾಸರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ. ಎಂಟು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಸಾಕ್ಷರತೆ ಶೇ.60ಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿತ್ತು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಉತ್ತರದ್ದು (ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಬಳ್ಳಾರಿ, ವಿಜಯಪುರ, ಕೊಪ್ಪಳ, ಕಲಬುರಗಿ, ರಾಯಚೂರು ಮತ್ತು ಯಾದಗಿರಿ). ಯಾದಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಪುರುಷ-ಮಹಿಳಾ ಸಾಕ್ಷರತೆಯ ಅಂತರವೂ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು, ಸುಮಾರು 22 ಶೇಕಡಾ ಅಂಶಗಳಷ್ಟಿತ್ತು. (ಮೂಲ: 2011ರ ಜನಗಣತಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು; 2021ರ ಜನಗಣತಿ/AISHE ದತ್ತಾಂಶ ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ತಾಜಾ ಜಿಲ್ಲಾ ಅಂಕಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಬೇಕು.)Literacy: per the 2011 Census, Yadgir had the lowest literacy rate of any district in Karnataka at 51.83%, with Raichur next at 59.56% — against a state average of about 75.6%. Female literacy stayed below 60% in eight districts, most of them in the north (Bagalkot, Ballari, Vijayapura, Koppal, Kalaburagi, Raichur and Yadgir). Yadgir also had the widest male-female literacy gap in the state at about 22 percentage points. (Source: Census 2011 analyses; a fresh district figure should be cited when 2021 Census/AISHE data is published.)
ಶಾಲೆ ಬಿಡುವಿಕೆ: ಕೇಂದ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವಾಲಯವು ವರದಿ ಮಾಡಿದ UDISE+ 2023-24 ದತ್ತಾಂಶವು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ (9-10ನೇ ತರಗತಿ) ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಶೇ.22.2 ಎಂದು ತೋರಿಸಿತು, ಇದು ಶೇ.14.1ರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸರಾಸರಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಬಿಹಾರ (ಶೇ.25.6) ಮತ್ತು ಅಸ್ಸಾಂ (ಶೇ.25.1) ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು — ಮತ್ತು ಕೇರಳ (ಶೇ.3.4) ಹಾಗೂ ತಮಿಳುನಾಡಿಗಿಂತ (ಶೇ.7.7) ಬಹಳ ದೂರ. ಕರ್ನಾಟಕದೊಳಗೆ ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಸಮಸ್ಯೆ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ: ರಾಜ್ಯದ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮಾಣ ಹೊಂದಿರುವ ಜಿಲ್ಲೆ ಎಂದು ಯಾದಗಿರಿ ಪದೇಪದೇ ವರದಿಯಾಗಿದೆ (ಹಿಂದಿನ ರಾಜ್ಯ ದತ್ತಾಂಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.6.3), ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ~ಶೇ.0.7ಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿ. (ಶೇ.6.3 ಅಂಕಿ ಹಳೆಯ ರಾಜ್ಯ ದತ್ತಾಂಶದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಸ್ತುತ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ಮೊದಲು ಇತ್ತೀಚಿನ UDISE+ ಜಿಲ್ಲಾ ಅಂಕಿಗಳ ಎದುರು ನವೀಕರಿಸಬೇಕು.)Dropouts: UDISE+ 2023-24 data reported by the Union Education Ministry put Karnataka's secondary-school (Class 9-10) dropout rate at 22.2%, well above the national average of 14.1% and the third-highest among large states after Bihar (25.6%) and Assam (25.1%) — and worlds away from Kerala (3.4%) and Tamil Nadu (7.7%). Within Karnataka the dropout problem is concentrated in the north: Yadgir has repeatedly been reported as having the state's highest school-dropout share (around 6.3% in earlier state datasets), against Dakshina Kannada's ~0.7%. (The 6.3% figure is from an older state dataset and should be refreshed against the latest UDISE+ district numbers before being quoted as current.)
2025ರ ಮಂಡಳಿ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು: ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ (10ನೇ ತರಗತಿ) ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಉತ್ತೀರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ ಹಿಂದಿನ ವರ್ಷದ ಶೇ.73.4ರಿಂದ ಶೇ.66.14ಕ್ಕೆ ಕುಸಿಯಿತು. ಎಲ್ಲ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಬುರಗಿ ಶೇ.42.43ರೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಿತು; ಯಾದಗಿರಿ ಸುಮಾರು ಶೇ.51.6ರೊಂದಿಗೆ ತಳಮಟ್ಟದ ಸಮೀಪವಿತ್ತು. ಮೊದಲ ಮೂರು ಸ್ಥಾನಗಳೆಲ್ಲ ಕರಾವಳಿಯವೇ — ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ (ಶೇ.91.12), ಉಡುಪಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ. 2024-25ರ ಪಿಯುಸಿ ದ್ವಿತೀಯ (12ನೇ ತರಗತಿ) ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯಾದಗಿರಿ ಶೇ.48.45ರೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯದ ಅತಿ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಲಬುರಗಿ ಶೇ.55.70ರೊಂದಿಗೆ ಎರಡನೇ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿತ್ತು. (ಒಂದು ಮಾಧ್ಯಮ ಶೇ.62.34ರ ರಾಜ್ಯ ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ ಅಂಕಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತು; ಶೇ.66.14 ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವರದಿಯಾದ ಅಂಕಿ — ನೇರ ಜಾಲತಾಣವು ಅಧಿಕೃತ KSEAB ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಲಗತ್ತಿಸಬೇಕು.)Board results 2025: in the SSLC (Class 10) exam, Karnataka's overall pass rate fell to 66.14% from 73.4% the year before. Kalaburagi finished last among all districts at 42.43%; Yadgir was near the bottom at roughly 51.6%. The top three were all coastal — Dakshina Kannada (91.12%), Udupi and Uttara Kannada. In PUC II (Class 12) 2024-25, Yadgir was the state's lowest at 48.45% and Kalaburagi second-lowest at 55.70%. (One outlet quoted a state SSLC figure of 62.34%; 66.14% is the more widely reported number — the live site should attach the official KSEAB release.)
ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊರತೆ: ರಾಜ್ಯದ ಶಾಲಾ-ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವರ 2024ರ ಹೇಳಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ 45,590 ಪ್ರಾಥಮಿಕ-ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊರತೆ (41,088 ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಮಂಜೂರಾದ 1,78,935 ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ) ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ 12,134 ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊರತೆ ಇತ್ತು. ಈ ಕೊರತೆ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತಿ ತೀವ್ರವಾಗಿದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು ಎಲ್ಲ ತರಗತಿಗಳನ್ನೂ ಒಬ್ಬ ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು ಶಿಕ್ಷಕರು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಾ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ರಾಜ್ಯದ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕ್ರಮವೆಂದರೆ ಶಾಶ್ವತ ನೇಮಕಾತಿಯ ಬದಲು ಬೃಹತ್ ಪ್ರಮಾಣದ ಅತಿಥಿ-ಶಿಕ್ಷಕ ನೇಮಕಾತಿ (2025-26ಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 51,000).Teacher shortage: Karnataka government schools were short 45,590 primary-school teachers (against 1,78,935 sanctioned posts for 41,088 schools) and a further 12,134 high-school teachers, per a 2024 statement by the state's school-education minister. The shortage is heaviest in the rural north, where many government schools run with one or two teachers covering all grades. The state's stop-gap has been mass guest-teacher hiring (about 51,000 for 2025-26) rather than permanent recruitment.
ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣದ ಲಭ್ಯತೆ: ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲೇಜು ಸಾಂದ್ರತೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿದೆ — 18-23 ವಯೋಮಾನದ ಪ್ರತಿ ಲಕ್ಷ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸುಮಾರು 66 ಕಾಲೇಜುಗಳು (AISHE 2021-22) — ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ಶೇ.36.2 ಉನ್ನತ-ಶಿಕ್ಷಣ GER. ಆದರೆ ಆ ಪೂರೈಕೆ ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ; ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಪಾಲಿಟೆಕ್ನಿಕ್ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಸತಿನಿಲಯಗಳು ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬೀದರ್ ಮತ್ತು ಕಲಬುರಗಿಯಲ್ಲಿ ತೆಳುವಾಗಿವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತರದ ಬಡ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮೊದಲ-ತಲೆಮಾರಿನ ಕಲಿಕಾರ್ಥಿಗಳು ಕಾಲೇಜಿಗಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಬೇಕು ಇಲ್ಲವೇ ಓದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.Higher-education access: Karnataka has the highest college density in India — about 66 colleges per lakh of the 18-23 population (AISHE 2021-22) — and a higher-education GER of roughly 36.2%. But that supply is concentrated in Bengaluru, Mysuru and the coast; government degree, engineering, medical and polytechnic colleges and student hostels are thin on the ground in Yadgir, Raichur, Koppal, Bidar and Kalaburagi, so first-generation learners from poor northern families must migrate south for college or stop studying.
ಸಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆ — ಮತ್ತು ಅದರ ಮಿತಿಗಳು: 98ನೇ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿ (2013ರಿಂದ ಜಾರಿ) ಮೂಲಕ ಸೇರಿಸಲಾದ 371(ಜೆ) ವಿಧಿಯು ಆರು ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ (ಬೀದರ್, ಕಲಬುರಗಿ, ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬಳ್ಳಾರಿ — ಈಗ ವಿಜಯನಗರ ಸಹ) ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸೀಟುಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.8 ಮೀಸಲಾತಿ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಸೀಟು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಶೇ.70 ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅನುದಾನಗಳನ್ನು (ತರಗತಿ ಮತ್ತು ಅಂಗನವಾಡಿ ನಿರ್ಮಾಣ, ಭರ್ತಿಯಾಗಬೇಕಾದ ಸಾವಿರಾರು ಶಿಕ್ಷಕ ಹುದ್ದೆಗಳು) ತಲುಪಿಸಲು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿ (KKRDB) ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಅನುಷ್ಠಾನ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ — ಹುದ್ದೆಗಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭರ್ತಿಯಾಗದೆ ಉಳಿದಿವೆ — ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಏಳು ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ 371(ಜೆ) ರಕ್ಷಣೆಯೇ ಇಲ್ಲ.Constitutional safeguard — and its limits: Article 371(J), inserted by the 98th Constitutional Amendment (effective 2013), gives the six Kalyana-Karnataka districts (Bidar, Kalaburagi, Yadgir, Raichur, Koppal, Ballari — now also Vijayanagara) an 8% reservation in seats in state-wide universities and institutions, plus roughly 70% reservation of local seats and jobs for local candidates. The Kalyana Karnataka Region Development Board (KKRDB) was created to channel development grants, including for education (classroom and Anganwadi construction, thousands of teacher posts to be filled). Implementation has lagged — vacancies stayed unfilled for years — and crucially the seven Kittur-Karnataka districts get no 371(J) protection at all.

ನಮ್ಮ ನಿಲುವು · Our position

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಣವೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಭಾವದ ಸಾಧನವೆಂದು ಕಿತ್ತೂರು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆ ನಂಬುತ್ತದೆ — ಉಳಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂತರವೂ (ಉದ್ಯೋಗ, ವಲಸೆ, ಆರೋಗ್ಯ, ಗೌರವ) ಬೇಗ ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟ ಅಥವಾ ಎಂದೂ ಕಾಲೇಜು ತಲುಪದ ಯಾದಗಿರಿ ಅಥವಾ ರಾಯಚೂರಿನ ಮಗುವಿಗೇ ಮರಳಿ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಈ ಅಂಕಿಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅಥವಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ; ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಕಡಿಮೆ-ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಕಡಿಮೆ-ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ-ವೆಚ್ಚದ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫಲಿತಾಂಶ ಇವು. ಐದು ತರಗತಿಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನಿರುವ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ, ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಶೌಚಾಲಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆ, ಸರ್ಕಾರಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಥವಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜೇ ಇಲ್ಲದ ಜಿಲ್ಲೆ — ಇವು ನೀತಿ-ನಿರ್ಧಾರಗಳು, ಮತ್ತು ನೀತಿ-ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಂದಲೇ ಇವನ್ನು ಹಿಂದಿರುಗಿಸಬಹುದು. ಪಕ್ಷದ ನಿಲುವು ಗೌರವಯುತ ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆ: ಅದು ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನಾಗಲೀ, ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರವನ್ನಾಗಲೀ ದೂಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನು ಮಗುವಿನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸಂವಿಧಾನದ 371(ಜೆ) ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಈಗಾಗಲೇ ಬರೆದಿರುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಇಂದು ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು, ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರತಿ ಮಂಜೂರಾದ ಬೋಧನಾ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯಿಂದ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಬಡ ಉತ್ತರ-ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತನ್ನ ಊರಲ್ಲೇ ಶಿಕ್ಷಣ ಮುಗಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ವಸತಿನಿಲಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂದು ಪಕ್ಷ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರದ ಮಗುವಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣದ ಮಗುವಿನಂತೆಯೇ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಲೇಜು ಸಿಗುವವರೆಗೆ, "ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ಮೂಲ ಮಂತ್ರ" ಎಂಬುದು ಪಕ್ಷದ ಮೊದಲ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ ಅದು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.The Kittur Kalyan Karnataka Sena holds that education is the single highest-leverage lever for ending North Karnataka's backwardness — every other gap (jobs, migration, health, dignity) traces back to a child in Yadgir or Raichur who left school early or never reached college. The numbers are not an accident of culture or ability; they are the predictable result of decades of under-staffing, under-building and under-spending in the north relative to the south. A government school with one teacher for five grades, a high school with no girls' toilet, a district with no government engineering or medical college — these are policy choices, and they can be reversed by policy choices. The party's stance is dignified and constructive: it does not blame teachers, communities or any one government, and it does not pit child against child. It demands that the State of Karnataka and the Union honour the promise already written into Article 371(J), extend a comparable education safeguard to the Kittur-Karnataka districts that currently have none, fill every sanctioned teaching post in the region with permanent staff, and build the colleges and hostels that let a poor North-Karnataka student finish their education at home. Until the northern child gets the same school and the same college as the southern child, "Uttara Karnataka abhivruddhiye moola mantra" — development of North Karnataka is the fundamental mantra — remains the party's first demand, and education is where it begins.

ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಗಳು · What we demand

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿ ಮಂಜೂರಾದ ಬೋಧನಾ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಅತಿಥಿ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದಲ್ಲ, ಶಾಶ್ವತ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು — ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ 45,590 ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು 12,134 ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳ ಬಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಏಕ-ಶಿಕ್ಷಕ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಬೇಕು.Fill every sanctioned teaching post in North Karnataka with PERMANENT teachers, not just temporary guest teachers — prioritise the region within the statewide backlog of 45,590 primary and 12,134 high-school vacancies, and end single-teacher schools.
ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ ಕಾಲೇಜು, ಪಾಲಿಟೆಕ್ನಿಕ್ ಮತ್ತು ಐಟಿಐ ಇಲ್ಲದ ಪ್ರತಿ ಉತ್ತರದ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಥವಾ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸೀಟು-ಮಾರ್ಗ ಕಟ್ಟಬೇಕು — ಮತ್ತು ಬಡತನ ಹಾಗೂ ದೂರ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸದಂತೆ ಪ್ರತಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಸತಿನಿಲಯಗಳನ್ನು (ಬಾಲಕರ ಮತ್ತು ಬಾಲಕಿಯರ) ಕಟ್ಟಬೇಕು.Build a government degree college, polytechnic and ITI, and at least one government engineering or medical seat-pipeline, in every northern district that lacks one — and student hostels (boys' and girls') in every taluk so poverty and distance stop ending education.
ಇಂದು ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದ ಏಳು ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ (ಬೆಳಗಾವಿ, ವಿಜಯಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಧಾರವಾಡ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ) 371(ಜೆ) ಮಾದರಿಯ ಶಿಕ್ಷಣ-ಮತ್ತು-ಉದ್ಯೋಗ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಕೇವಲ ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕದ ಆರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲ, ಇಡೀ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.Extend an Article 371(J)-style education-and-jobs safeguard to the seven Kittur-Karnataka districts (Belagavi, Vijayapura, Bagalkot, Dharwad, Gadag, Haveri, Uttara Kannada), which today get no such protection, so the whole of North Karnataka — not only the Kalyana-Karnataka six — is covered.
ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿ (KKRDB) ಶಿಕ್ಷಣ ಬಜೆಟ್‌ ಅನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಬೇಕು: ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ ತರಗತಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಂಗನವಾಡಿಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಶಾಲೆ-ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಹಂಚಿಕೆಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ಎಷ್ಟು ವೆಚ್ಚವಾಯಿತು ಎಂಬ ಜಿಲ್ಲಾವಾರು ಲೆಕ್ಕಪರಿಶೋಧನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಅನುದಾನಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗದೆ ಲ್ಯಾಪ್ಸ್ ಆಗುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.Honestly and transparently spend the Kalyana Karnataka Region Development Board (KKRDB) education budget: complete the promised classrooms and Anganwadis, publish a district-wise audit of how much was allotted vs spent on schools and colleges each year, and stop grants lapsing unused.
ಹದಿಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸುವ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಬೇಕು — ಪ್ರತಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಶೌಚಾಲಯ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಮತ್ತು ಋತುಸ್ರಾವ-ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯ — ಜಿಲ್ಲಾವಾರು ಪ್ರಕಟಿತ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆ ಚೆಕ್‌ಲಿಸ್ಟ್‌ನ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ.Guarantee the basics that keep adolescent girls in school — functioning toilets, drinking water and menstrual-hygiene facilities in every government school — backed by a published completion checklist per district.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ 371(ಜೆ) ರ ಶೇ.8 ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು: ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ರಾಜ್ಯ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು, ವೃತ್ತಿಪರ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮೀಸಲಾದ ಸೀಟುಗಳನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಪಡೆಯುವಂತೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅನುಸರಣಾ ವರದಿಯೊಂದಿಗೆ ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಬೇಕು.Strengthen the 8% statewide 371(J) reservation in practice: ensure Kalyana-Karnataka students actually receive their reserved seats in state universities, professional colleges and government jobs, with a public compliance report.
ಅತಿ ಕಳಪೆ ಫಲಿತಾಂಶದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ (ಯಾದಗಿರಿ, ಕಲಬುರಗಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬೀದರ್) ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ ಮತ್ತು ಪಿಯುಸಿ ಉತ್ತೀರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಸರಾಸರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಎತ್ತಲು, ಕನ್ನಡ-ಮಾಧ್ಯಮ ಬುನಾದಿ-ಕಲಿಕಾ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ, ಗಮನಕೇಂದ್ರಿತ ಶಾಲೆ-ಬಿಟ್ಟವರ ಮರು-ದಾಖಲಾತಿ ಮತ್ತು ಸೇತುಬಂಧ-ಕೋರ್ಸ್ ಅಭಿಯಾನ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.Launch a focused dropout-recovery and bridge-course mission in the worst-performing districts (Yadgir, Kalaburagi, Raichur, Koppal, Bidar) to lift SSLC and PUC pass rates toward the state average, with Kannada-medium foundational-learning support.
ಮೊದಲ-ತಲೆಮಾರಿನ ಮತ್ತು ಎಸ್‌ಸಿ/ಎಸ್‌ಟಿ ಕಲಿಕಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ವಸತಿ ಮತ್ತು ಉಚಿತ ತರಬೇತಿ ಬೆಂಬಲ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಪ್ರದೇಶದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ವಲಸೆ ಹೋಗದೆ ಅಥವಾ ಶಾಲೆ ಬಿಡದೆ KCET/NEET ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಬಹುದು.Set up government residential and free-coaching support for first-generation and SC/ST learners so the region's brightest students can compete for KCET/NEET and central institutions without migrating or dropping out.

ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು · By the numbers

22.2% — vs national average 14.1%; 3rd-highest among large states after Bihar (25.6%) and Assam (25.1%)ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮಾಣKarnataka secondary (Class 9-10) school dropout rate, 2023-24https://www.deccanherald.com/india/karnataka/at-222-school-dropout-rate-in-karnataka-much-above-natl-avg-3592712

Yadgir 51.83% (state lowest); Raichur 59.56% — vs Karnataka ~75.6%ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಜಿಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣLowest district literacy rate in Karnataka (Census 2011)https://www.elections.in/blog/literacy-rate-in-karnataka/

Kalaburagi 42.43% (state's lowest); state overall 66.14%, down from 73.4% in 2024; top district Dakshina Kannada 91.12%ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ (10ನೇ ತರಗತಿ) ಮಂಡಳಿ ಉತ್ತೀರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ, 2025 — ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಜಿಲ್ಲೆSSLC (Class 10) board pass rate, 2025 — lowest districthttps://www.careerindia.com/news/karnataka-sslc-result-2025-top-districts-by-pass-percentage-key-highlights-050529.html

Yadgir 48.45% (lowest); Kalaburagi 55.70%ಪಿಯುಸಿ ದ್ವಿತೀಯ (12ನೇ ತರಗತಿ) ಉತ್ತೀರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ, 2024-25 — ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಜಿಲ್ಲೆಗಳುPUC II (Class 12) pass rate, 2024-25 — lowest districtshttps://newskarnataka.com/education/deep-rooted-gaps-hinder-educational-progress-in-kalyana-karnataka/10052025/

45,590 primary posts vacant (of 1,78,935 sanctioned) + 12,134 high-school teachers shortಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರಿ-ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊರತೆKarnataka government-school teacher shortage (2024)https://news.careers360.com/karnataka-govt-school-teachers-shortage-of-45590-academic-staff-minister-students-primary-high/amp

Yadgir ~6.32% vs Dakshina Kannada ~0.66%ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಜಿಲ್ಲಾ ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ ಪ್ರಮಾಣHighest district school-dropout share (older state dataset — refresh before quoting)https://newskarnataka.com/education/deep-rooted-gaps-hinder-educational-progress-in-kalyana-karnataka/10052025/

66 colleges per lakh population (highest in India); state higher-education GER ~36.2%ಕರ್ನಾಟಕ ಕಾಲೇಜು ಸಾಂದ್ರತೆKarnataka college density (AISHE 2021-22) — wealth concentrated in south, not northhttps://www.inkl.com/news/ger-in-higher-education-up-by-0-2-in-karnataka-aishe

8% of seats in state-wide universities/institutions + ~70% local-area reservation; Kittur-Karnataka's 7 districts get none371(ಜೆ) ವಿಧಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಮೀಸಲಾತಿArticle 371(J) education reservation for Kalyana-Karnataka (6 districts)https://www.gktoday.in/article-371j/

~5,000 teacher posts to fill, 2,100 classrooms and 2,500 Anganwadi centres announced; recruitment repeatedly delayedKKRDB ಶಿಕ್ಷಣ ಬದ್ಧತೆಗಳುKKRDB education commitments (Kalyana-Karnataka)https://www.deccanherald.com/india/karnataka/cm-bommai-promises-to-double-the-allocation-for-kkrdb-albeit-with-a-rider-1031527.html

ಬಾಧಿತ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು · Districts affected

Yadgir Kalaburagi Raichur Koppal Bidar Ballari Vijayanagara Belagavi Vijayapura Bagalkot Dharwad Gadag Haveri Uttara Kannada

ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು · Questions

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆಯೋ, ಅಥವಾ ಇದು ಬರೀ ರಾಜಕೀಯ ಮಾತೋ?Is North Karnataka really behind the rest of the state in education, or is this just political talk?

ಈ ಅಂತರವು ಅಭಿಪ್ರಾಯವಲ್ಲ, ಅಧಿಕೃತ ದತ್ತಾಂಶದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. 2011ರ ಜನಗಣತಿಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಯಾವುದೇ ಜಿಲ್ಲೆಗಿಂತಲೂ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಸಾಕ್ಷರತಾ ಪ್ರಮಾಣ ಯಾದಗಿರಿಯಲ್ಲಿ (ಶೇ.51.83) ಮತ್ತು ಎರಡನೇ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ರಾಯಚೂರಿನಲ್ಲಿ (ಶೇ.59.56) ಇತ್ತು, ಸುಮಾರು ಶೇ.75.6ರ ರಾಜ್ಯ ಸರಾಸರಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ. 2025ರ ಎಸ್ಎಸ್ಎಲ್ಸಿ (10ನೇ ತರಗತಿ) ಮಂಡಳಿ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಬುರಗಿ ಶೇ.42.43ರೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೇ ಕೊನೆಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರೆ ಕರಾವಳಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಶೇ.91.12ರೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಿತು. 2024-25ರ ಪಿಯುಸಿ ದ್ವಿತೀಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಯಾದಗಿರಿ ಶೇ.48.45ರೊಂದಿಗೆ ಅತಿ ಕೆಳಮಟ್ಟದಲ್ಲಿತ್ತು. ಈ ಮಾದರಿ ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಿಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕ ಯಾವಾಗಲೂ ಉತ್ತರದ ಜಿಲ್ಲೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.The gap is documented in official data, not opinion. In the 2011 Census, Yadgir had the lowest literacy rate of any Karnataka district (51.83%) and Raichur the second-lowest (59.56%), against a state average near 75.6%. In the 2025 SSLC (Class 10) board exam, Kalaburagi finished last in the state at 42.43% while coastal Dakshina Kannada topped at 91.12%. In PUC II 2024-25, Yadgir was lowest at 48.45%. The pattern repeats year after year, and the bottom of the table is almost always a northern district.

371(ಜೆ) ವಿಧಿ ಈಗಾಗಲೇ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?Doesn't Article 371(J) already protect North Karnataka students?

ಬರೀ ಭಾಗಶಃ. 371(ಜೆ) ವಿಧಿ ಕೇವಲ ಆರು ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು (ಬೀದರ್, ಕಲಬುರಗಿ, ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬಳ್ಳಾರಿ/ವಿಜಯನಗರ) ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳಿಗೆ ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ.8 ಮೀಸಲಾತಿ ಮತ್ತು ಸುಮಾರು ಶೇ.70 ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರದೇಶ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಏಳು ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ — ಬೆಳಗಾವಿ, ವಿಜಯಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಧಾರವಾಡ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ, ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ — ಇಂಥ ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತು 371(ಜೆ) ಅನ್ವಯಿಸುವ ಕಡೆಯೂ ಅನುಷ್ಠಾನ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ: ಶಿಕ್ಷಕ ಹುದ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅನುದಾನಗಳು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬಳಕೆಯಾಗದೆ ಉಳಿದಿವೆ. ಈ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಜೊತೆಗೆ ಉಳಿದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪಕ್ಷ ಬಯಸುತ್ತದೆ.Only partly. Article 371(J) covers just the six Kalyana-Karnataka districts (Bidar, Kalaburagi, Yadgir, Raichur, Koppal, Ballari/Vijayanagara), giving them an 8% reservation in state-wide institutions and about 70% local-area reservation. The seven Kittur-Karnataka districts — Belagavi, Vijayapura, Bagalkot, Dharwad, Gadag, Haveri, Uttara Kannada — get no such safeguard at all. And even where 371(J) applies, implementation has lagged: teacher posts and development grants stayed unused for years. The party wants the safeguard honoured in full AND extended to the rest of North Karnataka.

ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆ ಏಕೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ?Why do so many children drop out of school here?

ಕಾರಣಗಳು ನಿಖರ: ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊರತೆ (2024ರಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ 45,000ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕೊರತೆ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅತಿ ತೀವ್ರ), ಎಲ್ಲ ತರಗತಿಗಳನ್ನೂ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನೇ ನಿಭಾಯಿಸುವ ಏಕ-ಶಿಕ್ಷಕ ಶಾಲೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕಾಣೆಯಾದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು — ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಶೌಚಾಲಯ ಅಥವಾ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹದಿಹರೆಯದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರದೂಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಮೇಲೆ, ಬಡತನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೃಷಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಸಮೀಪದ ಕಾಲೇಜುಗಳ ತೆಳುವಾದ ಹರಡುವಿಕೆಯಿಂದ ಅನೇಕರಿಗೆ 10ನೇ ತರಗತಿಯ ಆಚೆ ಯಾವ ದಾರಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಇವನ್ನು ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಕಟ್ಟಡಗಳು ಮತ್ತು ವಸತಿನಿಲಯಗಳಿಂದ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದು — ಇದನ್ನೇ ಪಕ್ಷ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ.The causes are concrete: government schools chronically short of teachers (Karnataka was short over 45,000 primary teachers in 2024, hardest in the rural north), single-teacher schools covering all grades, and missing basics — no functioning toilets or drinking water, which pushes adolescent girls out in particular. On top of that, poverty pulls children into farm work, and a thin spread of nearby colleges means many see no path beyond Class 10. These are fixable with staffing, buildings and hostels — which is exactly what the party demands.

ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲೇಜುಗಳು ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿವೆ — ಹಾಗಾದರೆ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜು ಲಭ್ಯತೆ ಏಕೆ ಸಮಸ್ಯೆ?Karnataka has the most colleges in India — so why is college access a problem in the north?

ಏಕೆಂದರೆ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಅಂತರ ಇರುವಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಕಾಲೇಜು ಸಾಂದ್ರತೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ನಿಜವಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆ (ಪ್ರತಿ ಲಕ್ಷ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸುಮಾರು 66 ಕಾಲೇಜುಗಳು), ಆದರೆ ಆ ಪೂರೈಕೆ ಬೆಂಗಳೂರು, ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ಕರಾವಳಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ, ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಮತ್ತು ಪಾಲಿಟೆಕ್ನಿಕ್ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಸತಿನಿಲಯಗಳು ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬೀದರ್ ಮತ್ತು ಕಲಬುರಗಿಯಲ್ಲಿ ತೆಳುವಾಗಿವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಉತ್ತರದ ಬಡ, ಮೊದಲ-ತಲೆಮಾರಿನ ಕಲಿಕಾರ್ಥಿ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಬೇಕು — ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಸರಳವಾಗಿ ಭರಿಸಲಾರವು. ಉತ್ತರದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲೇ ಸರ್ಕಾರಿ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ವಸತಿನಿಲಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ಪಕ್ಷ ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತದೆ.Because the colleges are not where the gap is. Karnataka does lead India in college density (about 66 colleges per lakh population), but that supply is concentrated in Bengaluru, Mysuru and the coastal belt. Government degree, engineering, medical and polytechnic colleges and student hostels are thin in Yadgir, Raichur, Koppal, Bidar and Kalaburagi, so a poor, first-generation learner from the north must migrate south — which many families simply cannot afford. The party demands government colleges and hostels built in the northern districts themselves.

ಪಕ್ಷ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದೆ?What exactly is the party asking the government to do?

ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ: ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿ ಮಂಜೂರಾದ ಬೋಧನಾ ಹುದ್ದೆಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಶಿಕ್ಷಕರಿಂದ ಭರ್ತಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ ಕಾಲೇಜು, ಪಾಲಿಟೆಕ್ನಿಕ್/ಐಟಿಐ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಸತಿನಿಲಯಗಳಿಲ್ಲದ ಪ್ರತಿ ಉತ್ತರದ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕು; ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ 371(ಜೆ) ಮಾದರಿಯ ಶಿಕ್ಷಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು; ಅನುದಾನಗಳು ಲ್ಯಾಪ್ಸ್ ಆಗಲು ಬಿಡದೆ KKRDB ಶಿಕ್ಷಣ ಬಜೆಟ್‌ ಅನ್ನು ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿ ಲೆಕ್ಕಪರಿಶೋಧಿಸಬೇಕು; ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಶೌಚಾಲಯ, ನೀರು ಮತ್ತು ನೈರ್ಮಲ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಅತಿ ಕಳಪೆ ಫಲಿತಾಂಶದ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಕೇಂದ್ರಿತ ಶಾಲೆ-ಬಿಟ್ಟವರ ಮರು-ದಾಖಲಾತಿ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಅಭಿಯಾನ ನಡೆಸಬೇಕು. ಪೂರ್ಣ ಬೇಡಿಕೆ ಪಟ್ಟಿ ಈ ಪುಟದಲ್ಲಿದೆ.In short: fill every sanctioned teaching post in North Karnataka with permanent teachers; build a government degree college, polytechnic/ITI and student hostels in every northern district that lacks them; extend a 371(J)-style education safeguard to the Kittur-Karnataka districts; transparently spend and audit the KKRDB education budget instead of letting grants lapse; guarantee toilets, water and hygiene facilities so girls stay in school; and run a focused dropout-recovery and coaching mission in the worst-performing districts. The full demand list is on this page.