ದಶಕಗಳಿಂದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ — ಕನ್ನಡ ಮಾತಾಡುವ ನಾಡುಗಳನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಚಳವಳಿಯ ತೊಟ್ಟಿಲೇ ಆಗಿದ್ದ ಭಾಗ — ಒಂದು ಆಳವಾದ ನೋವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ: 1956ರ ಪುನರ್ ರಚನೆಯ ನಂತರ ಅಧಿಕಾರ, ಹಣ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳೆಲ್ಲ ಬೆಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಮೈಸೂರು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾದವು, ಉತ್ತರ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂಬ ನೋವು. ಕಿತ್ತೂರ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆಯು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿ ಮುಂದಿಡುತ್ತದೆ; ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊನೆಯ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತದೆ.For decades, North Karnataka — the region that was the cradle of the very movement to unify Kannada-speaking lands — has carried a deep grievance: that since the 1956 reorganisation, power, money and opportunity have concentrated in Bengaluru and the old Mysore south, while the north was left behind. This grievance has periodically erupted into a demand for a separate North Karnataka state. The data is real and uncomfortable: the Karnataka government's own D.M. Nanjundappa Committee (2002) found more "most backward" taluks in the north than the south, and human-development, income, health and poverty indicators continue to show a stark north-south gap. The Kittur Kalyan Karnataka Sena's position is that this debate must be honestly faced, not dismissed. The party's primary demand is regional justice — full and fair development, the extension of Article 371(J) special-status protections to the Kittur-Karnataka (Bombay-Karnataka) districts that do not yet have them, a dedicated North Karnataka secretariat, and region-based shares in jobs, water and budgets. The party makes clear that a separate state is the last resort, not the first — an outcome that becomes "inevitable" only if the discrimination is allowed to continue. This page sets out the history, the honest arguments on both sides, and the party's concrete, achievable demands.
ಕಿತ್ತೂರ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆಯು ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿಯೂ, ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು 'ಮೊದಲ ಆಯ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ಕೊನೆಯ ಆಯ್ಕೆ' ಆಗಿಯೂ ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ. 'ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ಮೂಲ ತತ್ವ' ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವ; 'ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯ ಮೊದಲ ಆಯ್ಕೆ ಅಲ್ಲ, ಕೊನೆಯ ಆಯ್ಕೆ' ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆ. ಪಕ್ಷವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ: 'ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿಜವಾದ, ಅಳೆಯಬಹುದಾದ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಎಂದಿಗೂ ಏಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮಲತಾಯಿ ಧೋರಣೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.' ಸಂಘಟನೆಯು ತನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕವಾಗಿ — ಗೌರವದಿಂದ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ — ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ; ಯಾವುದೇ ಪ್ರದೇಶ, ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಮೇಲಿನ ದ್ವೇಷದ ಮೂಲಕ ಎಂದಿಗೂ ಅಲ್ಲ.The Kittur Kalyan Karnataka Sena's position is one of regional justice first, separation only as a last resort. The party holds that the north-south development gap is real, officially documented and unacceptable — and that the honest response is not to silence the statehood question but to remove the injustice that keeps producing it. Our core mantra is "Uttara Karnataka Abhivruddhi-ye Moola Mantra" — the development of North Karnataka is the fundamental principle. We demand the full, fair and time-bound development the region was promised in 1956 and has been denied since: the extension of Article 371(J)-style special-status protections to the Kittur-Karnataka districts that constitutionally have none, a dedicated secretariat for all 14 North Karnataka districts, region-based shares in jobs and budgets, and the long-pending irrigation and river-water rights that would transform the rural north. We say plainly: a separate North Karnataka state is the last option, not the first. If the State and Union governments deliver genuine, measurable justice, the question of separation need never arise. But if the step-motherly treatment continues, a struggle for a separate state becomes inevitable — and the responsibility for that outcome will rest with those who ignored the region, not with those who fought for it. We pursue this case democratically and constitutionally, with dignity, facts and figures — never through hatred of any region, language or community. South Karnataka is not our enemy; injustice is.
ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನ್ಯಾಯದ ಸುತ್ತ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿವೆ — ಸಂಪೂರ್ಣ, ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಕಾಲಮಿತಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಅನುಚ್ಛೇದ 371(ಜೆ) ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಮೀಸಲಾದ ಸಚಿವಾಲಯ. ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಉಪಾಯವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ; ಈ ನ್ಯಾಯಯುತ ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.No. Our first and central demand is development justice for North Karnataka — full, fair and time-bound development, the extension of Article 371(J) protections to the Kittur-Karnataka districts, a dedicated secretariat, and fair shares in water, jobs and budgets. A separate state is explicitly a last resort, to be pursued democratically only if these legitimate demands are refused and the discrimination continues. We would much rather see a united Karnataka that finally treats its north fairly.
ಈ ಅಂತರ ನಿಜವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ದಾಖಲಾದದ್ದು. ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಡಾ. ಡಿ.ಎಂ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರ ಸಮಿತಿಯು ರಾಜ್ಯದ 'ಅತ್ಯಂತ ಹಿಂದುಳಿದ' ತಾಲೂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು; ಇದನ್ನು ಆರ್ಥಿಕ ಸಮೀಕ್ಷೆಗಳು, ಆರೋಗ್ಯ ಸೂಚ್ಯಂಕಗಳು ಮತ್ತು ಬಡತನದ ಮಾಪನಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಸರ್ಕಾರಿ ದತ್ತಾಂಶ ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ.It is real and officially documented. The Karnataka government's own High Power Committee under economist Dr D.M. Nanjundappa found that the great majority of the state's 'most backward' taluks lie in the north. Government data since then — the Karnataka Economic Survey, the Human Development Index 2022, NFHS-5 health data and the Multidimensional Poverty Index — continue to show North Karnataka districts at the bottom on income, health and poverty. These are the government's own numbers, not ours.
ಕಿತ್ತೂರ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಾವಿ, ಧಾರವಾಡ, ವಿಜಯಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಸೇರಿವೆ. ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಬುರಗಿ, ಬೀದರ್, ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬಳ್ಳಾರಿ ಮತ್ತು ಹೊಸ ವಿಜಯನಗರ ಜಿಲ್ಲೆ ಸೇರಿವೆ; 2021ರಲ್ಲಿ ವಿಜಯನಗರ ರಚನೆಯ ನಂತರ ಒಟ್ಟು 14 ಜಿಲ್ಲೆಗಳಾಗಿವೆ.North Karnataka covers two historic regions. The Kittur-Karnataka (erstwhile Bombay-Karnataka) districts: Belagavi, Dharwad, Vijayapura, Bagalkot, Gadag, Haveri and Uttara Kannada. The Kalyana-Karnataka (erstwhile Hyderabad-Karnataka) districts: Kalaburagi, Bidar, Yadgir, Raichur, Koppal, Ballari and the new Vijayanagara district. Older reports say '13 districts'; with Vijayanagara carved out in 2021 the working count is now 14.
ಅನುಚ್ಛೇದ 371(ಜೆ), 2013ರ ಜನವರಿ 1ರಿಂದ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ; ಇದು ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ಮೀಸಲಾದ ಅನುದಾನ ಸಹಿತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಮೀಸಲಾತಿ. ಏಳು ಕಿತ್ತೂರ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ಈ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.Article 371(J), in force since 1 January 2013, gives the Kalyana-Karnataka region special status: a development board with earmarked funds and reservations in education and government jobs for locals. It has helped — but it covers only the old Hyderabad-Karnataka districts. The seven Kittur-Karnataka districts of the north got no such constitutional safeguard. Extending 371(J)-style protection to them is one of our core, fully constitutional demands.
ಉತ್ತರವು ಸದ್ಯ ಅನುದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸಮೃದ್ಧ ದಕ್ಷಿಣವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ರಾಜಧಾನಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬಲ್ಲ ಒಂದೇ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಗರವಾಗಲೀ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕೈಗಾರಿಕಾ ತಳಹದಿಯಾಗಲೀ ಇನ್ನೂ ಅದರ ಬಳಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಟೀಕಾಕಾರರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. 'ಉತ್ತರ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಲಾರದು' ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮರ್ಥ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೂಡಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರವನ್ನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿ ಇಡದಂತೆ ಖಾತರಿಪಡಿಸುವುದು ಎಂದು ಪಕ್ಷ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತದೆ.This is an honest question and we do not pretend it is simple. Critics point out that the north currently draws on the prosperous south for funds and does not yet have a single large city to serve as a capital or the industrial base of Bengaluru. We take these concerns seriously — which is exactly why our priority is to build that capacity through development, irrigation, jobs and investment now. The strongest answer to 'the north cannot stand alone' is to make sure the north is no longer kept weak.
ಸಂವಿಧಾನದ ಅನುಚ್ಛೇದ 3ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಸಂಸತ್ತು ಮಾತ್ರ ಹೊಸ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಬಲ್ಲದು, ಅದೂ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿಯ ಶಿಫಾರಸಿನ ಮೇರೆಗೆ ಮಾತ್ರ. ಸಂಬಂಧಿತ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಸಕಾಂಗದ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಕೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬದ್ಧಕಾರಿ ಅಲ್ಲ — 2014ರಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದಿಂದ ತೆಲಂಗಾಣವನ್ನು ಇದೇ ರೀತಿ ರಚಿಸಲಾಯಿತು.Under Article 3 of the Constitution, only Parliament can form a new state, and only on the recommendation of the President. The home state's legislature is consulted but its opinion is not binding — this is how Telangana was created from Andhra Pradesh in 2014. It is a serious, democratic, constitutional process, not something any party can declare unilaterally. We will only ever pursue it through that lawful route, and only if development justice is denied.
ಪಕ್ಷಾತೀತವಾಗಿ ಸತತ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ — 'ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಒಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ. ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯು ಕನ್ನಡ ಏಕತೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದೂ, ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಆದಾಯ ಮತ್ತು ರಾಜಧಾನಿ ನಗರದ ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದೂ, ವಿಶೇಷ ಮಂಡಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಜೆಟ್ಗಳೇ ಸರಿಯಾದ ಪರಿಹಾರ ಎಂದೂ ಟೀಕಾಕಾರರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಲೇ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ನಿಲುವಲ್ಲ ಎಂದು ಪಕ್ಷ ಪ್ರತಿವಾದಿಸುತ್ತದೆ.Successive Chief Ministers across parties have opposed division — saying 'the state will not and cannot be divided' and that the answer is development within a united Karnataka, not separation. Some argue that splitting Karnataka would weaken Kannada unity, that the north lacks the revenue and capital city to be viable, and that special boards and budgets are the right remedy. We respect that these arguments are made in good faith — but we insist that those who oppose separation must then actually deliver the development that makes separation unnecessary. Opposing division while continuing the neglect is not a credible position.
We are pursuing the case democratically — through public awareness, the December 2025 padayatra (foot march) from Kudala Sangama to Suvarna Soudha in Belagavi highlighting the region's grievances, and by pressing every government, of every party, for measurable, time-bound delivery on our development demands. Our weapons are facts, figures, organisation and the vote — never hatred of any community, language or region.We are pursuing the case democratically — through public awareness, the December 2025 padayatra (foot march) from Kudala Sangama to Suvarna Soudha in Belagavi highlighting the region's grievances, and by pressing every government, of every party, for measurable, time-bound delivery on our development demands. Our weapons are facts, figures, organisation and the vote — never hatred of any community, language or region.
