ಸಂವಿಧಾನದ ಕಲಂ 371(ಜೆ) ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕದ (ಹಳೆಯ ಹೈದರಾಬಾದ್-ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗದ) ಏಳು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ — ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿ, ಸಮಾನ ಅನುದಾನ ಹಂಚಿಕೆ, ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ 70% ರವರೆಗೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಮೀಸಲಾತಿ. ಆದರೆ ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಳು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ (ಹಳೆಯ ಬಾಂಬೆ/ಮುಂಬೈ-ಕರ್ನಾಟಕ ಭಾಗ: ಬೆಳಗಾವಿ, ಧಾರವಾಡ, ವಿಜಯಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ) ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ — ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಆದ ಡಾ. ಡಿ.ಎಂ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ಸಮಿತಿ (2002) ಇಡೀ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ತೀವ್ರ, ನಿರಂತರ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ ಇದೇ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ಗುರಾಣಿ — ಕಲಂ 371(ಜೆ) — ಯನ್ನು ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಉತ್ತರ-ಕರ್ನಾಟಕ ಸಚಿವಾಲಯ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವಿಶೇಷ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾರಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕಿತ್ತೂರು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆ ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ನಿಲುವು ಸರಳ: ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ಖಾತರಿ ಇರುವಾಗ, ಅಷ್ಟೇ ಹಿಂದುಳಿದ ಪಕ್ಕದ ಭಾಗವನ್ನು ಕೇವಲ ಸದ್ಭಾವನೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸುವಂತೆ ಬಿಡಲಾಗದು. ಸಮಾನ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಗೆ ಸಮಾನ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗಲೇಬೇಕು.Article 371(J) of the Constitution gives the seven districts of Kalyana-Karnataka (the old Hyderabad-Karnataka region) special constitutional protection — a dedicated development board, equitable fund allocation, and up to 70% local reservation in education and government jobs. The seven Kittur-Karnataka districts (the old Bombay/Mumbai-Karnataka region: Belagavi, Dharwad, Vijayapura, Bagalkot, Gadag, Haveri and Uttara Kannada) get none of this — even though the Government's own Dr. D.M. Nanjundappa Committee (2002) found severe, persistent backwardness across the whole of North Karnataka. The Kittur Kalyan Karnataka Sena demands that the same constitutional shield, Article 371(J), be extended by a fresh constitutional amendment to the Kittur-Karnataka districts, that the long-promised separate North-Karnataka secretariat be established, and that the Nanjundappa Special Development Plan finally be implemented in full. Our position is simple: one region of Karnataka cannot have a constitutional guarantee while an equally backward neighbouring region is left to depend on goodwill alone. Equal backwardness deserves equal protection.
ಸಂವಿಧಾನವೇ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಳಗೆ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಾದ ಅಸಮಾನತೆಯೊಂದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕಿತ್ತೂರು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಸೇನೆ ನಂಬುತ್ತದೆ. ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ವಿಶೇಷ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ಗುರಾಣಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ಹಿಂದುಳಿದಿವೆ ಎಂದು ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಭಾರತ ಒಕ್ಕೂಟವು ಕಲಂ 371(ಜೆ) ಮೂಲಕ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಾಗ, ಒಂದು ತತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು: ತೀವ್ರ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆಗೆ ಕೇವಲ ವಾರ್ಷಿಕ ಬಜೆಟ್ ಭರವಸೆಗಳಲ್ಲ, ಸಂವಿಧಾನಿಕ ಪರಿಹಾರವೇ ಸಿಗಬೇಕು ಎಂದು. ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಆದ ಡಾ. ಡಿ.ಎಂ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿ (2002) ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಹೋಲಿಸಬಹುದಾದಷ್ಟು ಹಿಂದುಳಿದಿವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದೇ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳುವುದು ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅಸಮಂಜಸವೂ ಅಲ್ಲ. ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕಲಂ 371(ಜೆ) ಸಿಗುವುದನ್ನು ನಾವು ವಿರೋಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ — ಅಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ-ಸಹೋದರಿಯರು ಅದನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಳು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾ 14-15 ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಸಮಾನ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ನೆಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವಂತಾಗಬೇಕು — ಇದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆ. ನಮ್ಮ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ ಮಂತ್ರ 'ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೇ ಮೂಲ ಮಂತ್ರ' ಎಂಬುದಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ನಾವು ಇದನ್ನು ಸಂವಿಧಾನಿಕ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯುತ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ; ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಉತ್ತರ-ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಬೇಡಿಕೆ ಎಂಬುದು ಕೊನೆಯ ಉಪಾಯ — ಸಮಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.The Kittur Kalyan Karnataka Sena holds that the Constitution itself has created an avoidable inequality inside North Karnataka. When the State and the Union of India accepted, through Article 371(J), that the Kalyana-Karnataka districts were so backward that they needed a special constitutional shield, they accepted a principle: that severe regional backwardness deserves a constitutional remedy, not mere annual budget promises. The Government's OWN Dr. D.M. Nanjundappa report (2002) found that the Kittur-Karnataka districts suffer comparable backwardness. It is therefore neither separatist nor unreasonable to ask that the same remedy be applied equally. We do NOT oppose Article 371(J) for Kalyana-Karnataka — our brothers and sisters there earned it and deserve it. We demand only that the SAME protection be extended to the seven Kittur-Karnataka districts, so that all 14-15 districts of North Karnataka stand on an equal constitutional footing. Our guiding mantra remains 'Uttara Karnataka Abhivruddhiye Moola Mantra' — the development of North Karnataka is the fundamental purpose. We pursue this through constitutional, democratic and peaceful means; the demand for a separate North-Karnataka state is a last resort that becomes inevitable only if equitable development continues to be denied.
ಇದು ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಭಾಗ; 2012-13ರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು (ಹಳೆಯ ಹೈದರಾಬಾದ್-ಕರ್ನಾಟಕ) ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಆ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಖಾತರಿಯ ಅನುದಾನ ಹೊಂದಿದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು 70% ರವರೆಗೆ ಕಾಲೇಜು ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಬಹುತೇಕ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡುತ್ತದೆ. ಇದು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದು ಸಂವಿಧಾನಿಕ ಗುರಾಣಿ.It is a special part of the Constitution, added in 2012-13, that protects the Kalyana-Karnataka region (old Hyderabad-Karnataka). It gives that region a development board with guaranteed funds, and it reserves up to 70% of college seats and most local government jobs for local people. It is a constitutional shield against neglect.
ಏಳು ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ — ಕಲಬುರಗಿ, ಬೀದರ್, ಯಾದಗಿರಿ, ರಾಯಚೂರು, ಕೊಪ್ಪಳ, ಬಳ್ಳಾರಿ ಮತ್ತು ವಿಜಯನಗರ — ಇದು ಇದೆ. ಏಳು ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೆ — ಬೆಳಗಾವಿ, ಧಾರವಾಡ, ವಿಜಯಪುರ, ಬಾಗಲಕೋಟೆ, ಗದಗ, ಹಾವೇರಿ ಮತ್ತು ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ — ಇದು ಇಲ್ಲ. ಇದೇ ನಾವು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ಅಸಮಾನತೆ.The seven Kalyana-Karnataka districts — Kalaburagi, Bidar, Yadgir, Raichur, Koppal, Ballari and Vijayanagara — HAVE it. The seven Kittur-Karnataka districts — Belagavi, Dharwad, Vijayapura, Bagalkot, Gadag, Haveri and Uttara Kannada — do NOT. That is the inequality we are fighting.
ಇಲ್ಲ, ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ಕಲ್ಯಾಣ-ಕರ್ನಾಟಕದ ಜನರು ತಮ್ಮ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾವು ಯಾರಿಂದಲೂ ಏನನ್ನೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಹಿಂದುಳಿದ ಕಿತ್ತೂರು-ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೂ ಅದೇ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು ಎಂದಷ್ಟೇ ನಾವು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.No, absolutely not. The people of Kalyana-Karnataka earned and deserve their protection. We are not asking to take anything away from anyone. We are only asking that the SAME protection be given equally to Kittur-Karnataka, which is just as backward.
ಇದು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಆದ 2002ರ ತಜ್ಞರ ವರದಿ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಡಾ. ಡಿ.ಎಂ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ಅವರಿಂದ ರಚಿತವಾದದ್ದು. ಇದು 175 ತಾಲ್ಲೂಕುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ 114 ಹಿಂದುಳಿದಿವೆ ಎಂದು ಕಂಡುಕೊಂಡಿತು, ಅವು ಇಡೀ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿವೆ. ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶ ಹಿಂದುಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರದ್ದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿತು — ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅರ್ಧಭಾಗ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಡೀ ಪ್ರದೇಶ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿದೆ.It is the Government of Karnataka's own 2002 expert report by economist Dr. D.M. Nanjundappa. It studied 175 taluks and found 114 of them backward, spread across all of North Karnataka. It proved, in the Government's own words, that the whole region is backward — which is exactly why ALL of North Karnataka, not just half of it, deserves constitutional protection.
ಕಲಂ 368ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತು ಅಂಗೀಕರಿಸುವ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮೂಲಕ — 2012ರಲ್ಲಿ 371(ಜೆ) ಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬಳಸಿದ ಅದೇ ಮಾರ್ಗ. ಇದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕಾಗಿ ಈಗಾಗಲೇ ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಕೊರತೆಯಿರುವುದು ಕಾನೂನು ಮಾರ್ಗದ್ದಲ್ಲ, ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಕೊರತೆ.Through a fresh Constitutional Amendment passed by Parliament under Article 368 — the very same route used to create 371(J) in 2012. It has been done once for Karnataka already; it can be done again. What is missing is not a legal path but political will.
ಇಲ್ಲ. 371(ಜೆ) ವಿಸ್ತರಣೆ ಎಂಬುದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಳಗೆ ಸಮಾನತೆಯ ಬೇಡಿಕೆ, ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸುವಂತಹದ್ದು. ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಎಂಬುದು ಬೇರೆಯದೇ, ಕೊನೆಯ-ಉಪಾಯದ ಬೇಡಿಕೆ — ಸಮಾನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದುಗೂಡಿದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಳಗೆ ನ್ಯಾಯ — ಇದೇ ನಮ್ಮ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಬೇಡಿಕೆ.No. Extending 371(J) is a demand for EQUALITY WITHIN Karnataka, achieved through the Constitution. Separate statehood is a separate, last-resort demand that only becomes unavoidable if equitable development continues to be denied. Our first and foremost demand is justice within a united Karnataka.
ಅದು 'ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ' ಎಂದು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು 2025ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 25 ರಂದು ಹೇಳಿದರು. ನಾವು ಅದನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಇಂತಹ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನಾವು ಈ ಮುಂಚೆಯೂ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ. ಅದು 'ಪರಿಶೀಲನೆ'ಯಿಂದ ದೃಢವಾದ, ಕಾಲಮಿತಿಯ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಆಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ — ಮತ್ತು ಅದರ ಜೊತೆಗೆ 371(ಜೆ) ಯ ಸಂವಿಧಾನಿಕ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತೇವೆ, ಅದರ ಬದಲಾಗಿಯಲ್ಲ.The Chief Minister said on 25 October 2025 that it was 'being explored.' We welcome that, but we have heard such promises before. We demand it move from 'exploring' to a firm, time-bound decision — and we demand the constitutional protection of 371(J) alongside it, not instead of it.
